Wat kan er ontstaan als je speelt, onderzoekt en ruimte laat voor verbeelding? Een bal, een touw of een rol pakpapier kan het begin zijn van een avontuur, maar ook een gebaar of een beweging. Wat vanzelfsprekend lijkt, kan door spel ineens een andere betekenis krijgen. Zo ontstaat bij de kinderen ruimte voor verwondering, fantasie en het onverwachte. En dat geldt net zo goed voor de volwassenen die met de kinderen naar mijn voorstellingen komen.

Ruimte geven betekent voor mij ook niet alles vertellen of uitleggen. Een stilte, een leeg speelvlak of iets wat ik bewust openlaat, geeft kinderen de ruimte om zelf te kijken, te fantaseren en te reageren. Ze vullen aan, geven aanwijzingen en vertellen wat ze zien of wat ik moet doen. Ik speel daarop in en zo ontstaat er iets samen.

Als je nieuwsgierig bent, gaat er ook wel eens wat mis. Bij vallen hoort opstaan, opnieuw proberen en blijven spelen. Niet alles hoeft meteen te lukken. Juist door te proberen, te ontdekken wat wel en niet werkt en opnieuw te beginnen, ontstaat er iets nieuws. Dat is onderdeel van het onderzoek én van het plezier.

Elke voorstelling is hierdoor weer net even anders, want het contact met de kinderen is de kern. Een voorstelling die niet alleen wordt bekeken, maar samen wordt beleefd.

Mijn voorstellingen zijn er voor kinderen van 1 tot 6 jaar en sluiten ook mooi aan bij kinderen voor wie taal (nog) niet vanzelfsprekend is en bij kinderen en volwassenen met een verstandelijke beperking.

“Efrem heeft als performer een hele mooie open houding die rust uitstraalt. De allerkleinste kinderen voelen zich direct bij hem op hun gemak en daardoor kan hij hen met de meest minimale middelen al meenemen.”
Karin Bannink, directeur Buro Bannink

Scènefoto voorstelling Rokkerol: Froukje Klop